شعر ۸، کتاب زیرین | خوان خلمن

آرام آرام
در صبح گشاده
از چشم‌هایت می‌گذرند
حیواناتی که تو را
در میانه‌ی رویا می‌سوزانند.

هرگز هیچ نمی‌گویند
مرا خاکستر به جا می‌نهند
و تنها
با خورشید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برگشت به اول صفحه